blog

Column: Frustratie over bouwwerken

Publicatie

13 mei 2014

Auteur

Katrien Bogaerts

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

Of je nu een zwembad, brug, fabriek of huis bouwt, het is gewoonweg on-ge-loof-lijk wat er allemaal bij komt kijken. Ben je nog maar net begonnen met enthousiast plannen maken, word je al gedwarsboomd door allerlei regels en richtlijnen die je moét volgen.

Waarom juist, dat kan niemand je vertellen, ook niet de mensen die ervoor worden betaald. Ah neen, want die hebben belangrijker zaken te doen. Wat juist, kan al helemaal niemand je vertellen, dat is een strikt en goed bewaard geheim van de overheid. Ik mag zoiets zeggen, want mijn ouders werken allebei voor de overheid, en mijn jongste broer ondertussen ook. Ze zijn wel niet van het 9-tot-5-type, maar toch.

Loslaten

Als gewone hardwerkende mens trek je thuis hiervan je haren uit je hoofd en zou je dan daarna ook nog een paar keer tegen de dichtstbijzijnde muur bonken in de hoop van de frustratie verlost te raken. Als werknemer die verantwoordelijk is voor een bouwproject, kan je het (hopelijk dan toch) iets meer loslaten. Maar ik helaas niet. Dus heb ik op het werk evenveel frustratie over een project als over de bouwwerken van mijn eigen huis. Zou niet mogen natuurlijk, maar jullie begrijpen het ongetwijfeld wel.

En als je erbij nadenkt, is het toch jammer: op het werk krijg je meerdere kansen en bouw je ervaring op om het daarna eens zo goed te doen bij een volgend project. Een huis bouw je maar één keer. Tenminste, wij Vlamingen doen dat liefst één keer, maar we doen het wel. Toch een verschil met onze bovenburen. Nederlanders kunnen de baksteen thuis gerust laten liggen waar ie hoort: vanachter in de tuin als op-zijn-plaats-houder van het plastic van de vijver die de huurbaas nog in orde moet maken. Maar wij Belgen, wij moeten bouwen! Geef ons 3D-plannen, mortel en gereedschap en we zijn vertrokken. Of dat zouden we toch zijn, zonder alle regels en richtlijnen.

Thuis moet je elke stap melden aan de overheid, foto’s nemen om later (als ze tijd hebben om je te controleren) te bewijzen dat je huis volgens de tegenwoordig strenge energienorm is gebouwd. Deze norm is natuurlijk geen slechte zaak, maar de omgang hiervan met de overheid en controleurs die geen alternatieve en soms betere maatregelen willen aanvaarden, is dat wel.

Niche-services

Fabrieksgewijs valt het nogal mee: eens de milieu- en bouwvergunning binnen zijn, kan je eraan beginnen. Maar dan komt het aspect ‘bedrijf’ er nog aan te pas. Alles wat je wilt laten uitvoeren, moet gebeuren door een reeds gekende firma. Ook al is die eigenlijk te duur en niet honderd procent betrouwbaar, ze is tenminste gekend bij verschillende bedrijven. Je moet in zee met firma’s waar je niet volledig achterstaat omdat ze één van de enigen in Europa zijn die een specifieke service leveren: je kàn gewoonweg geen kant uit. Ik stel mij dan spontaan de vraag waarom er niet meerdere mensen op het idee komen om écht niche-services te bieden. Komt er zoveel bij kijken? Is de knowhow dan zo specifiek en gecentraliseerd bij de reeds bestaande bedrijven? Of is het tegenwoordig veel te moeilijk om zo’n bedrijf nog op te richten?

Uiteraard moet je regels volgen en de mensen waarmee je samenwerkt goed behandelen, maar het kan toch geen toeval zijn dat hoe strenger de regels worden, hoe meer zelfstandigen en bedrijven onderuit gaan? Ongunstig klimaat? Strengere regels? Te veel concurrentie? Wie zal het zeggen. Voor mij is het niet weggelegd. Ik ben al blij als ik ’s avonds op tijd ben om mijn dochter op te pikken uit de crèche. En binnenkort in ons eigen huis kan wonen!

Katrien Bogaerts werkt sinds juni 2013 als process engineer bij Kaneka in Westerlo, België, en is expert bij het Petrochem Platform.

Wellicht vindt u deze artikelen ook interessant

Schrijft u in voor onze nieuwsbrief en blijf altijd op de hoogte.