blog

Column: Hallo!

Publicatie

23 apr 2012

Auteur

Katrien Bogaerts

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

Soms denk je dat het aan jezelf ligt. Dat je het niet goed hebt verstaan, dat je niet aan ’t opletten was toen ze jou iets vroegen. Fout geïnterpreteerd, kan iedereen wel eens overkomen. Soms denk je dat het aan iemand anders ligt. Dat het zo klaar als een klontje was. Je kon het toch niet beter uitleggen en het was toch allemaal duidelijk voor iedereen? En indien niet, je bent steeds bereikbaar via telefoon, mail of GSM?

Toch loopt het vaak nog mis. De moderne communicatie zorgt ervoor dat we op elk moment bereikbaar zijn, als we dat willen. Maar ze zorgt er tegelijkertijd ook voor dat er wel eens wat misloopt. Want je kan een afspraak maken via de telefoon, maar als die achteraf wijzigt via mail en je kijkt enkele uren niet, heb je het al gemist. Informatie vliegt via verschillende kanalen rond je oren en om alles onder controle te hebben, moet je al die mogelijkheden continu in de gaten houden. Je zou er nog stress van krijgen!

We maken af en toe verkeerde afspraken, lopen allemaal wel eens iets leuks mis of komen te laat bij oma en opa. Maar als tijdens de werkuren een job niet goed is doorgesproken en de afspraken niet goed zijn gemaakt, kan er gevaar optreden voor de omgeving. Of nog erger, voor de personen die het werk moeten uitvoeren. Iedereen heeft het wel eens meegemaakt of heeft het van horen zeggen: blindflenzen die ontbreken, pompen die nog vol product zitten tijdens een herstelling, stroom die nog niet is afgeklemd, kleine lekken die plots veel groter worden, een handeling die wordt uitgevoerd op de verkeerde leiding en ga zo maar door. De gevolgen hiervan zijn een pak groter dan het missen van het etentje bij oma en opa. Maar de manier waarop dit misverstand tot stand is gekomen, niet.

Je moet er maar eens even bij stilstaan hoe vaak je bezig bent met alleen communiceren en niet met het werk op zich. En toch kunnen fouten langs ons glippen zonder dat we het beseffen. Ik ben zelf nog een product van de jaren tachtig, maar ik heb de opmars van (in de juiste volgorde voor mijn leefwereld) internet, mail, chat, GSM, MySpace, facebook en Twitter heel bewust meegemaakt. (Godzijdank dat Post-It-notes al bestonden!) Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet de persoon om te zeggen dat vroeger alles beter was. Integendeel, ik vind het wel leuk omdat je nu verschillende nuances kan leggen door het juiste communicatiemiddel te gebruiken. Toch kan het soms verwarrend en tijdrovend zijn, laat staan voor iemand die de eerste dertig jaar van zijn leven hier nooit van gehoord had. Omgekeerd kan natuurlijk ook: het kindje van een vriendin is nog geen twee jaar en hoewel hij nog niet zonder pamper door het leven kan, weet hij perfect hoe hij een Ipad moet bedienen om Bumba te kunnen kijken.

Misschien zal hij later dezelfde problemen ervaren, namelijk geen tijd hebben om door deze waaier van de dan waarschijnlijk nog uitgebreidere communicatiemogelijkheden te gaan. Misschien wordt het voor hem simpeler omdat er over enkele jaren een soort platform gecreëerd is waar al deze middelen worden samengevoegd, wie weet… Voor mij lijkt de oplossing simpel: ik probeer tijdens de werkuren alleen mijn telefoon te gebruiken. Diegene die aan een draad hangt, voor alle duidelijkheid. Maar dan staat er niets “op papier” en kan je achteraf problemen krijgen. Dus alles wat te maken heeft met productiewijzigingen mail ik nog een keertje nadat ik heb gebeld. En eigenlijk doe ik hetzelfde voor de belangrijke werken die moeten worden uitgevoerd. En ’s avonds bel ik nog eens met mijn GSM om de laatste puntjes te overlopen. Om dan voor het slapengaan mijn mails te checken om te zien of er ondertussen nog iets veranderd is. Zucht…

Katrien Bogaerts werkt sinds 2009 als productie-ingenieur op het MDI-bedrijf bij BASF Antwerpen

Wellicht vindt u deze artikelen ook interessant

Schrijft u in voor onze nieuwsbrief en blijf altijd op de hoogte.