blog

Column: Jong versus minder jong

Publicatie

29 jun 2016

Auteur

Katrien Bogaerts

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

Er is de laatste jaren, zo’n vijftiental als ik het zou moeten specifiëren, veel gebeurd inzake vooruitgang qua communicatie. Ikzelf ben ‘slechts’ tweeëndertig, maar ik merk al een groot verschil met mijn neefje die vijftien is. Mijn directe collega heeft de leeftijd van mijn ouders en vindt het niet nodig om zijn GSM (geen smartphone) mee te nemen naar het werk. Hij ervaart de nieuwe wereld heel anders dan ik, terwijl ik ook nog op festivals heb rondgelopen en niet meer wist wanneer we waar hadden afgesproken om vervolgens wat nieuwe vrienden te maken.
Om maar te zeggen dat ik ‘de goeie oude tijd’ ook nog meegemaakt heb, weliswaar al mét telefoon en televisie, dat geef ik toe. We zijn zo verschillend dat we generatiegewijs zelfs namen hebben gekregen. Het is wachten op Generation Z om vervolgens weer met A te beginnen. Of bis, dat kan misschien ook nog.

 

Wrevel
Voor ons is de smartphone een handige tool: werk- en persoonlijke agenda lopen door elkaar en zijn ten alle tijden raadpleegbaar, waar mijn baas nog steeds een papieren exemplaar bovenhaalt of soms meldt dat hij zijn agenda niet bijheeft en dus ook geen afspraak kan inleggen. Ook niet als hij achter zijn computer zit, want de papieren versie is de enige echte. Hij begrijpt niet dat je tijdens het werk – als de situatie het toelaat – af en toe eens een berichtje of WhatsAppje verstuurt om dingen af te spreken buiten het werk, omdat hij de link niet legt dat het omgekeerde ook gebeurt.
Voor mij – en veel jongere collega’s – loopt alles continu door elkaar. Als ik met vrienden, waaronder een hoop leerkrachten met een lange zomervakantie, afspreek om er een dagje tussenuit te knijpen met de kinderen, moet ik ook kijken of er geen belangrijke items op staan en of ik wel verlof kan nemen. Wanneer een meeting dreigt uit te lopen, moet ik zorgen dat mijn kinderen worden opgehaald en daar kan ik niet mee wachten tot er even een pauze wordt ingelast. Ik zie alleen maar dat het voor mij en vele collega’s zo werkt, terwijl zoiets in andere ogen niet kan en dat zorgt voor wrevel tussen de generaties.

 

Work-life-balance
Er zit nog steeds een groot verschil tussen het opvatten van werkmentaliteit. Leeftijd is geen garantie om anders te denken, maar ‘hét idee van werken’ is bijna altijd gekoppeld aan leeftijd. Zo vindt men burn-out een ziekte van deze tijd. Volgens enkele minder jonge collega’s bestond dat vroeger niet, en bestaat het nu eigenlijk ook niet. Ze noemen het: ‘Niet goed kunnen doseren’, dikwijls gevolgd door de uitspraak: ‘De jonge mensen willen alles en liefst zoveel mogelijk tegelijk’. Maar nu verschillende werknemers (voornamelijk jonger dan veertig jaar, hoogopgeleide tweeverdieners met kinderen) afwezig zijn omwille van een burn-out, is de vraag niet: ‘Bestaat dat wel?’ maar eerder: ‘Ligt de grens voor iedereen op dezelfde lijn?’ Bij de ene kunnen er al wat meer druppels in de emmer alvorens hij overloopt, en ik heb hier en daar al wat lekjes gezien.
Ik ken geen enkel gezin met kinderen jonger dan achttien jaar, maar echt geen enkel, met een huisvrouw of huisman. We moeten of willen allemaal werken, minstens voor tachtig procent (en dat is al op het randje), want anders word je in onze industrie niet serieus genomen. We moeten mee zijn met alle nieuwigheden en technologieën, thuis aanwezig zijn, maar liefst niet teveel want de work-life-balance moet voor onze andersdenkende werkwereld toch vooral naar de linkerkant hellen.
Hoelang zou het nog duren voor het gedachtengoed van de jonge werknemers de bovenhand krijgt? Ik gok op ongeveer tien jaar. In de tussentijd tel ik af, ben ik mijn smartphone samen met de grootouders van mijn kinderen zeer dankbaar en verdubbel ik mijn huishoudhulp.

 

 

Katrien Bogaerts werkt sinds juni 2013 als process engineer bij Kaneka in Westerlo, België, en is expert bij het Petrochem platform.

Wellicht vindt u deze artikelen ook interessant

Schrijft u in voor onze nieuwsbrief en blijf altijd op de hoogte.